Pierwsze kroki w programowaniu na Linuksie

12 listopada 2026 · Autor: Cyryl Sochacki · Programy

Większość serwerów w internecie działa na Linuksie, a narzędzia programistyczne - Python, Git, kompilatory, kontenery - są tu „u siebie”. Nie musisz niczego kupować ani szukać instalatorów po stronach. W tym poradniku pokazujemy pierwsze kroki: od napisania programu w Pythonie, przez porządek w projekcie i Git, po uruchamianie narzędzi z innych dystrybucji. Wszystkie zrzuty pochodzą z naszego Linux Mint 22.3.

W skróciePython jest w Linuksie od razu. Na start zainstaluj edytor Thonny i napisz pierwszy program. Do każdego projektu twórz środowisko wirtualne (python3 -m venv .venv), a zmiany zapisuj w Gicie. Gdy wyrośniesz z Thonny, przesiądź się na VSCodium albo Zed. Narzędzia z innych dystrybucji uruchomisz w kontenerze Distrobox.

Python jest już w systemie

W Linux Mint, Ubuntu, Fedorze i większości dystrybucji Python 3 jest zainstalowany od razu, bo korzysta z niego sam system. Sprawdzisz to w terminalu poleceniem python3 --version. Nie trzeba niczego pobierać, jak na Windowsie.

Nie ruszaj systemowego Pythona: Systemowego Pythona używają programy samego systemu. Nie instaluj do niego pakietów poleceniem sudo pip install i nie zmieniaj jego wersji - możesz zepsuć system. Pakiety do swoich projektów instaluj w środowisku wirtualnym (opisujemy je niżej). Nowe wersje Ubuntu i Minta zresztą same na to nie pozwalają i pokazują ostrzeżenie.

Krok 1: pierwszy program w Thonny

Na naukę najlepszy jest Thonny - prosty edytor Pythona dla początkujących, po polsku. Zainstalujesz go z Menedżera oprogramowania albo poleceniem sudo apt install thonny.

1

Wybierz język polski

Przy pierwszym uruchomieniu w polu Language wybierz Polski i kliknij Let's go!.

2

Napisz program

Wpisz w edytorze:

imie = input("Jak masz na imię? ")
for i in range(3):
    print("Cześć,", imie, "- pozdrowienie numer", i + 1)

Zapisz plik (Ctrl+S), np. jako pozdrowienia.py.

3

Uruchom go

Naciśnij F5 albo zielony przycisk. W Powłoce na dole program zapyta o imię - wpisz je i naciśnij Enter.

Thonny po polsku z programem pozdrowienia.py i jego wynikiem w Powłoce: Jak masz na imię? Ania i trzy linie Cześć, Ania - pozdrowienie numer 1, 2, 3
Pierwszy program w Thonny i jego wynik w Powłoce. Zrzut: czasnalinux.pl, Linux Mint 22.3
4

Prześledź go krok po kroku

Włącz Podgląd → Zmienne, uruchom debuger (Ctrl+F5) i naciskaj F7. Thonny podświetla fragment, który właśnie się wykonuje, a po prawej widać wartości zmiennych - tak najłatwiej zrozumieć, jak działa pętla.

Debuger Thonny: podświetlone range(3) w pętli i panel Zmienne z imie = Ania
Krokowanie w Thonny: widać, który fragment się wykonuje i jakie wartości mają zmienne. Zrzut: czasnalinux.pl

Krok 2: środowisko wirtualne dla projektu

Gdy zaczniesz korzystać z dodatkowych bibliotek (np. requests do pobierania stron), każdy projekt powinien mieć własne środowisko wirtualne - osobny folder z Pythonem i pakietami tylko dla tego projektu. Dzięki temu projekty sobie nie przeszkadzają, a system zostaje czysty.

sudo apt install python3-venv          # raz, w Mincie i Ubuntu
mkdir -p ~/projekty/powitanie && cd ~/projekty/powitanie
python3 -m venv .venv                  # utwórz środowisko
source .venv/bin/activate              # włącz je
pip install requests                   # instaluj pakiety

Po włączeniu środowiska na początku znaku zachęty pojawia się (.venv). Wyłączysz je poleceniem deactivate.

Terminal: python3 --version pokazuje Python 3.12.3, tworzenie folderu projektu, python3 -m venv .venv, source .venv/bin/activate, pip install -q requests i uruchomienie programu wypisującego Cześć, Linux!
Środowisko wirtualne w praktyce: po włączeniu przed znakiem zachęty widać „(.venv)”. Zrzut: czasnalinux.pl, Linux Mint 22.3

Więcej o samym terminalu piszemy w artykule Terminal bez strachu.

Krok 3: Git - historia zmian

Git zapisuje kolejne wersje Twojego kodu. Jeśli coś zepsujesz, wrócisz do działającej wersji, a projekt łatwo wyślesz na GitHub, GitLab albo własny serwer. W Mincie i Ubuntu zainstalujesz go poleceniem sudo apt install git.

git config --global user.name "Anna Kowalska"
git config --global user.email anna@example.com
git config --global init.defaultBranch main

echo .venv/ > .gitignore      # środowiska wirtualnego nie zapisujemy w Gicie
git init
git add .
git commit -m "Pierwszy program"
git log --oneline
Terminal: git init, git add, git commit -m Pierwszy program z informacją o dwóch plikach i git log --oneline z jednym zapisem na gałęzi main
Pierwsze repozytorium Gita: plik .gitignore, program i pierwszy zapis (commit). Zrzut: czasnalinux.pl, Linux Mint 22.3

Od tej pory po każdej większej zmianie robisz git add . i git commit -m "co zmieniłem". Wszystkie dobre edytory (VSCodium, Zed) pokazują zmiany z Gita bezpośrednio przy kodzie.

Krok 4: większy edytor

Thonny jest idealny do nauki, ale do większych projektów i innych języków przyda się edytor z prawdziwego zdarzenia:

VSCodium z plikiem w Pythonie i drzewem projektu
VSCodium - Visual Studio Code bez telemetrii, z rozszerzeniami do każdego języka. Zrzut: projekt VSCodium (Flathub)
Zed z dużym projektem w Rust i informacjami z Gita przy kodzie
Zed - bardzo szybki edytor z wbudowaną obsługą języków, Gita i asystentem AI. Zrzut: projekt Zed (Flathub)
Edytor Dla kogo
Thonny nauka Pythona, szkoła, Raspberry Pi Pico
VSCodium znasz VS Code i chcesz w pełni otwartej wersji bez telemetrii; ogromny wybór rozszerzeń
Visual Studio Code potrzebujesz rozszerzeń dostępnych tylko u Microsoftu, np. pracy zdalnej przez SSH
Zed liczy się szybkość; asystent AI także z lokalnymi modelami
Kate lekki edytor z KDE, dobry do skryptów i plików konfiguracyjnych

Asystenta AI możesz mieć bez wysyłania kodu do chmury - jak uruchomić lokalne modele, opisujemy w artykule Własna AI na komputerze.

Krok 5: narzędzia z innych dystrybucji - Distrobox

Czasem potrzebujesz programu albo wersji kompilatora, której nie ma w Twoim systemie. Distrobox uruchamia inną dystrybucję w kontenerze, ale z Twoim folderem domowym i pulpitem - tak, jakby była częścią systemu.

sudo apt install distrobox podman
distrobox create -n fedora -i registry.fedoraproject.org/fedora-toolbox:43
distrobox enter fedora

Przy pierwszym wejściu Distrobox konfiguruje kontener. Potem w środku masz pełną Fedorę z jej menedżerem pakietów dnf, a w folderze domowym - Twoje projekty.

Terminal: distrobox enter fedora i lista kroków konfiguracji kontenera zakończona Container Setup Complete
Pierwsze wejście do kontenera: Distrobox sam łączy go z Twoim systemem. Zrzut: czasnalinux.pl
Terminal: w kontenerze Fedora Linux 43 z dnf5 i folderem projekty, po exit z powrotem Linux Mint 22.3
W kontenerze („anna@fedora”) działa Fedora 43, a po „exit” wracasz do Minta. Zrzut: czasnalinux.pl

Wolisz okienka? BoxBuddy (z Flathub) pokaże Twoje kontenery i pozwoli je tworzyć, aktualizować i otwierać w nich terminal bez wpisywania poleceń.

BoxBuddy z kontenerem fedora i przyciskami Open Terminal, Upgrade Box, View Applications, Install .rpm File, Clone Box i Delete Box
BoxBuddy - kontenery Distroboksa w okienku. Zrzut: czasnalinux.pl

Co dalej?

  • Ucz się na projektach - automatyzacja nudnych zadań, prosta strona, gra w Godot, skrypt do porządkowania zdjęć.
  • Załóż konto na GitHubie lub Codebergu i wyślij tam swój projekt (git remote add i git push).
  • Wypróbuj inne języki - JavaScript, Rust, Go czy C instalujesz z repozytorium (sudo apt install …) albo w kontenerze Distrobox.
  • Programuj sprzęt - Raspberry Pi i Raspberry Pi Pico z MicroPythonem obsłużysz prosto z Thonny.

Podsumowanie

Na Linuksie zaczniesz programować w kilka minut: Python jest od razu, Thonny pomoże zrozumieć pierwsze programy, środowiska wirtualne utrzymają porządek, a Git zapamięta każdą zmianę. Gdy projekty urosną, VSCodium albo Zed dadzą wszystko, czego potrzebuje programista, a Distrobox - dostęp do narzędzi z dowolnej dystrybucji. Wszystko za darmo i na otwartych licencjach.

Narzędzia programisty

Zobacz edytory i narzędzia w naszej bazie oprogramowania albo naucz się najważniejszych poleceń terminala.