Prosta zapora sieciowa w okienku. Jeden przełącznik ją włącza, a gotowe reguły dla setek programów otwierają tylko to, co naprawdę potrzebne - bez wpisywania poleceń.
Czym jest Gufw?
W Linuksie zaporą sieciową zarządza się zwykle poleceniem ufw („nieskomplikowana zapora”). Gufw to jej nakładka w okienku: wszystko, co da się zrobić poleceniami, ustawisz tu kilkoma kliknięciami. W Linux Mint jest zainstalowany od razu - w menu nazywa się Konfiguracja zapory sieciowej, a w oknie Zapora sieciowa. Program jest po polsku.
Najważniejsze są trzy ustawienia na górze okna:
- Stan - włącza i wyłącza zaporę,
- Przychodzące - co zrobić z połączeniami z zewnątrz; domyślnie Odmów,
- Wychodzące - połączenia z Twojego komputera do internetu; domyślnie Pozwól.
Takie ustawienie wystarczy na komputer domowy: Ty swobodnie korzystasz z internetu, a nikt z zewnątrz nie połączy się z Twoim komputerem. Profile (np. Domowy, Biuro, Publiczny) pozwalają mieć osobne ustawienia dla różnych sieci.
Gdy program potrzebuje otwartego portu
Niektóre programy muszą przyjmować połączenia: KDE Connect i LocalSend (przesyłanie plików z telefonu), udostępnianie folderów w sieci domowej, serwer gier czy torrent. Nie musisz znać numerów portów. W zakładce Reguły kliknij plus, a w zakładce Prekonfigurowana wpisz nazwę programu w filtrze - Gufw ma gotowe reguły dla setek programów i usług. Wybierz go i kliknij Dodaj.
Zakładki Prosta i Zaawansowana pozwalają wpisać port ręcznie albo ograniczyć regułę do jednego adresu w sieci - przydaje się to dopiero przy domowym serwerze.
Dla kogo?
- Dla każdego, kto chce włączyć zaporę i mieć nad nią kontrolę bez terminala.
- Dla użytkowników KDE Connect, LocalSend, udostępniania plików czy gier sieciowych, którym zapora coś blokuje.
- Dla laptopów, które łączą się z publicznymi sieciami Wi-Fi.
Mocne i słabe strony
Zalety
- zapora włączana jednym przełącznikiem
- gotowe reguły dla setek programów i usług
- zakładka Raport pokazuje, co czeka na połączenia
- profile dla różnych sieci
- po polsku, w Mincie zainstalowany od razu
Wady
- wygląd sprzed lat i nowe wersje rzadko (raz na 1-2 lata)
- działa z zaporą ufw - w Fedorze i openSUSE domyślna jest firewalld z własnym narzędziem
- nie ma go na Flathub
- nie pokazuje, który program próbuje połączyć się z internetem (to nie jest „zapora aplikacji” jak w niektórych programach na Windowsa)
Jak zainstalować
W Linux Mint Gufw jest od razu. W Ubuntu, Debianie i pochodnych zainstalujesz go z Menedżera oprogramowania albo poleceniem:
sudo apt install gufw
W Fedorze i openSUSE zaporą zarządza firewalld z programem Ustawienia zapory (firewall-config) - tam Gufw nie jest potrzebny.
Pierwsze kroki
Włącz zaporę
Otwórz z menu Konfiguracja zapory sieciowej, wpisz hasło i przesuń przełącznik Stan. Zostaw domyślne ustawienia: przychodzące - Odmów, wychodzące - Pozwól.
Dodaj reguły dla swoich programów
Jeśli po włączeniu zapory np. telefon przestanie widzieć komputer w KDE Connect, przejdź do Reguły, kliknij plus i wybierz program z listy Prekonfigurowana.
Gufw to najprostszy sposób na zaporę sieciową w Linuksie: jeden przełącznik i gotowe reguły dla programów, bez znajomości portów. Wygląda staroświecko, ale robi dokładnie to, czego potrzebuje komputer domowy. W Mincie wystarczy go tylko włączyć.
